1 Januari 2011.
Het nieuwe jaar is voor mij en manlief goed begonnen.
Taxbus is vandaag overgenomen door "de Vallei" en wij zijn er op
sollicitatiegesprek geweest, bij een man die ingehuurd was, en volgens mij
had hij zelfs nog nooit in een taxi gezeten, bij wijze van.
Hij snapte niet dat manlief op zaterdagavond taxichauffeur is, en door de
week een baan heeft. Maar hij vroeg wel of manlief door de week
eventueel 's avonds kon werken, Jawel!
We hadden er allebei geen goed gevoel over, en hebben gesolliciteerd bij de Martax.
Vanaf vandaag zijn wij taxichauffeurs bij de Martax.
De Martax heeft per 1 januari de Vertax overgenomen.
Ik hoor mensen zeggen: overloper, en dan zeg ik: nee, ik ben een meeloper!
Er waren klanten van de Martax die niet bij de Vertax instapten.
Ook waren er klanten van de Vertax die niet bij de Martax instapten.
Maar wij rijden nu wel in "herkenbare" auto's, Martax en Vertax.
Op onze colbertjes van manlief en mij staat het logo van Martax.
Manlief moest een Vertax klant ophalen, en ziet het embleem Martax op zijn
colbert, en meneer weigerde om mee te gaan! Manlief alles uitgelegd, meneer nog niet
overtuigt! Manlief heeft zijn colbert uitgedaan en is samen met meneer naar
buiten gegaan en toen meneer zag dat hij in een Vertax taxi kon stappen was het goed!
6 weken later.
Ik begin eindelijk mijn draai een beetje te krijgen. Ik deed van alles verkeerd!
Aangezien ik moeilijk tegen veranderingen kan, was het voor mij heel erg wennen.
Bij de Vertax deed ik alles in volgorde en nu moet het anders:
10 jaar was het bij einde dienst: Tanken, aantal liters invullen, eindstand km invullen,
uitzuigen, auto in de garage parkeren, rittenstaat optellen en afrekenen.
Nu is het: Km stand invullen, auto uitzuigen, auto buiten zetten, rittenstaat invullen,
rittenstaat optellen en afrekenen. Ik ben heel vaak terug naar de auto moeten lopen
voor de eindstand van de kilometers. Maar dat hoeft niet meer, ik zit weer in een ritme.
Ook op de rittenstaat moet na einde dienst nog bezette en onbezette kilometers ingevuld
worden, ook bij bezette ritten de begin en eindtijd. Dat geeft ook geen geknoei meer.
Ik ben zo vaak kwaad op mezelf geworden, dat doe ik nu ook niet meer.
Maar als ik heel eerlijk ben: Ik mis de gezellige combinatieritjes met mijn taxbusklantjes.
Oud verhaal.
Via de Hyves van de Martax ben ik in contact gekomen met Joos.
Joos is, maar was voor mij een taxbusklant die ondanks haar handicap, ze ziet heel slecht,
heel positief in het leven staat, en voor mij een van mijn favoriete klantjes was.
Echt waar Joos, met jou kon ik altijd lachen! Ook het verhaal van de fret.
Joos zat als eerste in de taxi en na haar stapte een vrouwtje achterin.
Joos was aan het vertellen dat zij met een ziek huisdier naar de dierenarts was geweest,
en dat hij geopereerd was, haar fretje.
De dame achterin komt naar voor hangen en zegt: Jaaja wretjes (Helmonds voor wratjes)
die had ik ook, en de dokter heeft ze eraf gebrand. niet fijn hoor!
Joos zei: Neej het gaat over mijn FRETJE!!!
Ja wretje, zei de dame weer, dan moet je naar de huisdokter!!
Het mooiste compliment.
Ik miste je al, als mijn psychotherapeute in de taxi,
als cliniclown om me op te vrolijken, en als zorgzaam mens om me te troosten.
En natuurlijk als taxichauffeur.
Dank je wel lieve Joos. Zo'n compliment heb ik nog nooit gekregen, en ik mis jou ook!
2 Weken na de carnaval.
Zaterdagavond heb ik nachtdienst "gedraaid", van 18.00 uur tot 4.00 uur.
Zoals ieder jaar, de weken na carnaval, is het heel rustig, deze zaterdagavond ook.
Het was iedere keer lang op het station, ritje, lang op het station.
Tijdens mijn koffiepauze op de centrale had de centralist het over soep.
Aangezien de baas en zijn vrouw, onze keukenprinses, vrij waren, stond er niks op het fornuis.
Het is traditie bij de Martax dat er zaterdagnacht als de chauffeurs klaar zijn met de ritten,
iets te eten is. Dat kan van alles zijn: broodje frikadel of hamburger en vaak soep.
Omdat er toch niks te rijden was ben ik maar soep gaan maken.
In de keukenkastjes vond ik bouillonblokjes en vermicelli, in de diepvriezer soepgroente.
Dat is eigenlijk al een soep maar zonder ballen.
In de diepvriezer zocht ik naar gehakt, maar vond alleen maar frikadellen en hamburgers.
Ik heb 4 hamburgers ontdooid en ballen van gedraaid en klaar was de soep.
Ik heb me voor 24.00 uur toch nuttig gemaakt. Daarna heb ik niet stil gestaan!
Alles achter de rug.
Als alles goed is, heeft (ik noem ze Fee) alles achter de rug, en hoeft ze alleen maar op controle.
Fee had een gezwel in haar wang, wat ze eruit gehaald hebben, maar "misschien" niet alles.
De arts vertelde dat hij niet alles kon zien en hij dacht dat er wellicht wat kleine "puntjes"
achter waren gebleven, wat voor verdere gevolgen zou blijken.
Tja, wat doe je dan, 2 chemo kuren en 35 bestralingen, om die "puntjes" te vernietigen.
Fee moest naar Nijmegen voor haar behandelingen, maar ik heb haar niet altijd in mijn taxi gehad.
Maar de keren dat we samen naar Nijmegen reden waren de gesprekken heel vrouwelijk gezellig.
Zo vroeg ze tijdens de rit of ik een keer met haar mee "naar binnen" wilde, tijdens de bestraling.
Het was voor mij een hele belevenis. Je hoort allerlei verhalen, maar je kan er niet over mee praten!
Fee had de verpleegsters gezegd wie ik was, en meteen werd er van alles uitgelegd wat ze gingen doen.
Het was voor mij een hele ervaring. Lieve Fee, dank je wel, ik hoop dat het allemaal geholpen heeft!
Stoppen met roken.
Ik sta op het station en Niels stapt in, ik weet zijn naam inmiddels, en hij wil naar een bijeenkomst,
om te stoppen met roken, ik zeg meteen, dan ga ik met jou mee!
Hij verteld dat hij moet stoppen met roken omdat in zijn familie longklachten voorkomen.
Voordat we wegrijden wil hij nog wel even een pakje sigaretten gaan halen, want hij mag nog 2 weken roken.
Ik breng hem naar het adres en hij vroeg aan mij, heb jij vertrouwen in mij?
Als een goede taxichauffeur zeg je dan: Ja zeker, ik wel. En erachteraan, je hebt geen keus!
1 week later heb ik Niels weer opgehaald op een ander adres.
Hij vroeg aan mij, herken je mij nog? Ik ga voor de 2e keer naar de bijeenkomst.
Ik mag nog 2 weken ?? roken, wil jij even stoppen bij de pomp, voor een pakje sigaretten.
Hij verteld van de 1e bijeenkomst:
Hij is de jongste, (ik schat hem 35) de rest is over de 50 en een paar zitten aan de zuurstof.
Hij was na de 1e bijeenkomst wel gaan nadenken dat het voor hem ook nodig is, want zuurstof ziet hij niet zitten.
Maar als ze dan zeggen, dat je nog 2 weken mag roken, dan doe je dat ook!
Hartstilstand.
Ik krijg bij de Martax natuurlijk hele andere klanten in de auto dan dat ik gewend ben.
Zo ook mevrouw F die me verteld dat ze kan zien of de mensen b.v. morgen dood gaan.
Ik zie ze liever niet, want ik moet er niet aan denken dat ze zegt: Ellie, kijk uit want ik denk dat je
morgen dood gaat! Ik vind het een raar mens met rare verhalen:
Mevrouw F gaat iedere week een middagje naar het Rode kruis voor gezelschap.
Maandagmiddag kreeg zij daar een hartstilstand en werd meteen gereanimeerd door een vrijwilligster
van het Rode kruis. De inmiddels gearriveerde ambulance heeft haar naar het ziekenhuis gebracht.
De volgende dag heb ik haar opgehaald van haar wekelijkse therapie, en zij verteld dit allemaal.
Dit kwam voor mij wel raar over, dus ik vroeg: Heb jij niet op de hartbewaking gelegen?
Jawel, zei ze, maar ik moest rusten, en toen zei ik dat ik dat thuis ook kon.
Toen kwam de arts, en die zei: als jij thuis rust, kun jij naar huis.
En dan gelooft ze ook nog, dat ik dit geloof. Echt niet!