6 Januari.

Wat ik heel stiekem hoopte:

Je bent een meisje!

12 januari.

Jouw bedje, commode en klerenkast zijn vanmorgen gebracht.

Je vader kon het niet laten om 's avonds alvast wat in elkaar te zetten.

Om half 12 moest je moeder hem naar bed "sturen"!

28 januari.

Je moeder is weer op controle geweest bij de verloskundige.

Jouw hartje was deze keer heel goed te horen voor een paar seconde, en toen

draaide je weer, en was het weer minder te horen! Je bent een echte draaitol.

En met je moeder gaat het nog steeds heel goed!

2 februari.  Nog 108 dagen.

Je moeder schrijft op Hyves: Ik heb een speeltuin in mijn buik!

Mama's buik, 4 februari, 5,5 maand zwanger.

Jouw kamertje is al gereed, de box staat al in de kamer.

Je denkt misschien, nu al! Ja, nu al, en dat heeft een reden:

Over 3 maanden leer je hem kennen. Hobbes, een Engelse bulldog van 3,5 jaar oud.

Het is een schat van een hond, een echte lobbes!

Om nu al de babymeubeltjes in huis te plaatsen, kan Hobbes daar al aan wennen.

Voor jouw ouders is het al een hele verandering als jij geboren wordt,

maar voor Hobbes, die al ruim 3 jaar alle aandacht heeft gekregen is het nog moeilijker.

En ik ben benieuwd hoe onze Pim zal reageren.

Je moeder vertelde dat Hobbes geen aandacht schenkt aan je bedje en de box.

25 maart.

Je moeder is weer naar de verloskundige geweest en met jullie gaat het goed.

7 maanden buik.

24 april. Nog 27 dagen!.

Vrijdag hebben we overgordijnenstof gehaald voor het kamertje

Ik ben gisteren al begonnen met 1 helft en meteen opgehangen toen je

moeder nog niet thuis was, als voorbeeld, want wij hebben niet dezelfde smaak,

wat het voor mij heel moeilijk is om wat te maken of te kopen.

Maar ze was er heel blij mee, en je vader ook!

Maandag 3 mei.

Je moeder had veel last van haar rug en is naar de verloskundige gegaan.

Het schijnt dat de baarmoeder op een spier drukt. Ook meteen weer de bloeddruk opgemeten.

Die was veel te hoog en meteen een afspraak gemaakt in het ziekenhuis waar 's middags

een CTG werd gemaakt. Alles goed met jou! Je moeder krijgt medicijnen voor de bloeddruk.

Je wordt wel in het ziekenhuis geboren.

Donderdag 6 mei.

Je moeder moest vandaag weer op controle, bloeddruk was goed! Maandag weer naar het ziekenhuis.

Je moeder moet nu 2 keer in de week tot je geboren bent op controle.

Zondag moederdag.

Moederdagbuik 38 weken.

Maandag 10 mei.

Om 13.45 was de afspraak en ze zou me bellen als ze thuis was.

Om 15.15 had ik nog niks gehoord en zei tegen een collega tijdens mijn koffiepauze,

dat het toch wel lang duurde! Om 16.15 belde je moeder dat alles goed was, maar dat ze zo lang

moest wachten. Niemand houdt rekening met je (stress) oma!

Dinsdag 11 mei.

Je moeder belde op of ik morgenvroeg thuis was, en ik hoorde wat aan haar stem.

Ik vroeg zoals altijd: Alles goed?

Nee dus: Ze voelde jou te zachtjes bewegen, terwijl je normaal alom aanwezig bent!

Weer naar het ziekenhuis, aan het CTC en een echo en weer was alles goed!

Nog ff en jij komt uit het ziekenhuis, en ik lig erin!

Ik snap die dokters niet, snappen ze nou niet dat jij geen plaats meer hebt in die kleine buik?

En ik snap jou ook niet, wil jij mij niet ontmoeten? (Daar zal je vast en zeker ooit nog spijt van krijgen!).

Vrijdag 14 mei.

Weer op controle, maar deze keer was je vader er ook bij, hij had een vrije dag.

Weer een CTG en echo. De echo is om te kijken of er nog voldoende vruchtwater is.

Alles was weer goed. Je moeder vindt het wel leuk dat ze nu 2 keer per week gecontroleerd wordt.

Je schopt je moeder bont en blauw van binnen, dat vindt ze niet meer leuk!

Zaterdag 15 mei.

Samen met je moeder op de koffie bij ons. Ik was net naar het tuincentrum geweest

om plantjes te kopen voor de tuin en we hebben lekker buiten kunnen zitten.

Ik heb tegen je gezegd dat je niet op woensdag mag komen want dan is je opa jarig!

Zondag 16 mei.

Ik krijg net een berichtje van je moeder dat je a.s. vriendinnetje Mila is geboren.

Dinsdag 18 mei.

Wat ben je toch een trutje!!

Vandaag hebben ze in het ziekenhuis geprobeerd om de ontsluiting te bevorderen.

Vanavond vierden we ook de verjaardag van je opa.

Ik had al beschuit met muisjes in huis gehaald in plaats van taart, maar om 17.30 uur

belde je moeder dat het mislukt was! Ik moest nog hals over kop naar de winkel om

soesjes te halen, anders had ik niks voor bij de koffie! Was toch gewoon geboren!

Iedereen vroeg waar je moeder was, en ik mocht niks zeggen, dus zei ik dat je moeder

zich niet lekker voelde, wat ik ook niet loog, toch?

Woensdag 19 mei.

Opa is 50 geworden en gelukkig ben je vandaag niet geboren! Het is nooit goed he?

Donderdag 20 mei.

Je moeder is weer naar het ziekenhuis geweest en weer was alles goed!

Ze klonk door de telefoon een stuk opgewekter dan de laatste dagen.

Het was voor haar en ook voor mij een hele teleurstelling dat je dinsdag niet bent geboren.